Loading File
Initializing...
Chapter 21
Turning the page...
Continue your journey — select a new file
Double-tap to translate this word.
అర్ధరాత్రి దాటిపోయింది.
ఆకాశమంతా నల్లని మేఘాలతో నిండిపోయి ఉంది.
వీధి దీపాల వెలుతురు కూడా ఆ చీకటిని పూర్తిగా చీల్చలేకపోతోంది.
రోడ్డు మీద మనుషుల జాడ లేదు.
అప్పుడప్పుడు దూరంగా కుక్కల మొరుగులు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి.
---
ఆ నిర్మానుష్యమైన రోడ్డుపై జనార్దన్ ఒక్కడే నడుస్తున్నాడు.
అతని అడుగులు ముందుకు పడుతున్నాయి.
కానీ మనసు మాత్రం ఎక్కడికో వెనక్కి వెళ్లిపోయింది.
గోదావరి ఒడ్డుకు...
అనూష నవ్వుకు...
ఆమె చూపులకు...
మరియు కొన్ని గంటల క్రితమే విన్న ఆ నిజం దగ్గరకు.
---
అతని వెనక కొద్దిదూరంలో తేజ నడుస్తున్నాడు.
“ జనార్దన్...”
అని పిలిచాడు.
జనార్ధన్ నుండి స్పందన లేదు.
---
ఒక్కసారి "ఆగు రా...”
అన్నాడు తేజ
అయినా జనార్దన్ ఆగలేదు.
అదే వేగంతో ముందుకు నడుస్తూనే ఉన్నాడు.
---
అతని చెవులకు తేజ మాటలు వినిపిస్తున్నాయి.
కానీ అతని మనసు మాత్రం వేరే యుద్ధంలో ఉంది.
---
"ప్రసాద్ ప్రేమించిన అమ్మాయి..."
"జయ..."
"అనూష..."
ఆ మూడు మాటలే అతని మెదడులో మళ్లీ మళ్లీ తిరుగుతున్నాయి.
---
అప్పుడే...
ఆకాశం ఒక్కసారిగా చీలిపోయినట్టుగా భారీ పిడుగు పడింది.
వచ్చిన ఆ శబ్దానికి చుట్టూ ఉన్న నిశ్శబ్దం మొత్తం చెల్లాచెదురైపోయింది.
---
రోడ్డు పక్కనే ఉన్న ఒక పెద్ద చెట్టు మీద ఆ పిడుగు నేరుగా
పడింది.
క్షణాల్లోనే ఆ చెట్టు మంటల్లో చిక్కుకుంది.
---
అదే సమయంలో వర్షపు చినుకులు పడటం ప్రారంభమయ్యాయి.
మొదట నెమ్మదిగా...
తర్వాత వేగంగా...
మరికొన్ని క్షణాల్లోనే కుండపోతగా మారిపోయాయి.
---
ఆ వర్షంలో కూడా ఆ చెట్టు మాత్రం మంటలతో కాలుతూనే ఉంది.
నీళ్లు పడుతున్నాయి...
కానీ మంట ఆరడం లేదు.
---
ఆ దృశ్యం చూసిన జనార్దన్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
ఆ కాలుతున్న చెట్టును చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
---
అతనికి తెలియకుండానే కళ్లలో నీళ్లు చేరాయి.
కొన్ని క్షణాల తర్వాత రోడ్డు పక్కనే మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు.
---
వర్షం అతని మీద పడుతోంది.
కానీ అతను దాన్ని కూడా గమనించడం లేదు.
---
అతని మనసు కూడా ఆ చెట్టులాగే కాలిపోతోంది.
బయట వర్షం...
లోపల అగ్ని.
---
తేజ వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.
“రే!”
అంటూ అతని భుజాల మీద చేతులు పెట్టాడు.
---
“ఇప్పుడు నువ్వు ఏం ఆలోచిస్తున్నావో నాకు తెలుసు.”
అన్నాడు తేజ
---
జనార్దన్ మౌనంగా ఉన్నాడు.
---
“కానీ ఒక్క విషయం చెప్పు.”
“నువ్వు కావాలని ఏదైనా తప్పు చేశావా?” అని అడిగాడు తేజ
---
జనార్దన్ తల పైకెత్తి చూశాడు.
---
“ఆ అమ్మాయే మొదట నీతో మాట్లాడింది.”
“ఆ అమ్మాయే నీ జీవితంలోకి వచ్చింది.”
“ఆ అమ్మాయే నీకు దగ్గరైంది.”
“ఆ అమ్మాయే తన ప్రేమను నీకు తెలియజేసేలా చేసింది.”
“నువ్వు తన కోసం ఇంత దూరం వచ్చావు.” అని ప్రరిస్తితి వివరించాడు తేజ
---
తేజ గొంతు కొంచెం బరువైంది.
---
“ఇందులో నువ్వు చేసిన తప్పు ఏంటి రా?”
“ఎందుకు నిన్ను నువ్వే శిక్షించుకుంటున్నావు?" అన్నాడు తేజ
---
కొద్దిసేపు మౌనం అలుముకుంది.
---
జనార్దన్ నెమ్మదిగా మాట్లాడడం మొదలుపెట్టాడు.
---
“ఆ రోజు గుర్తుందా..స్టేడియం బయట...ప్రసాద్ గాడు ఒక స్టేటస్ పెట్టాడు.”
---
తేజ గుర్తు చేసుకునే ప్రయత్నం చేశాడు.
---
“ఆ రోజు నేను సరిగ్గా ఆమె ముఖం కూడా చూడలేదు రా.”
---
జనార్దన్ గొంతు వణికింది.
---
“జయ అంటే అనూషే అని నాకు అప్పుడే తెలిసి ఉంటే...నేను ఇంతవరకు వచ్చేవాడిని కాదు రా...”
అన్నాడు. జనార్ధన్
---
ఆ మాటల్లో బాధ మాత్రమే కాదు...
తన మీద తనకున్న కోపం కూడా ఉంది.
---
తేజ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.
తర్వాత అతని పక్కనే కూర్చున్నాడు.
---
“సరే...ఒక విషయం చెప్పు ... తను నీకు ప్రపోజ్ చేసిందా?”
---
జనార్దన్ తల ఊపాడు.
“లేదు.”
---
తేజ:-@ “నువ్వు తనకి ప్రపోజ్ చేశావా?”
---
జనార్ధన్:- “లేదు.”
---
తేజ:- “అయితే సమస్య ఏంటి?”
---
జనార్దన్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
---
“మీ ఇద్దరూ ఒకరికి ఒకరు దగ్గరయ్యారు అంతే.”
“కానీ ఎవ్వరూ ప్రేమని అధికారికంగా చెప్పలేదు.”
“తనకూ తెలియకపోవచ్చు.”
“నీకు కూడా తెలియకపోవచ్చు.”
“కాబట్టి ఇప్పటికీ ఆలస్యం కాలేదు.” అని అన్నాడు తేజ
వర్షం మరింత వేగంగా కురుస్తోంది.
---
“కొన్ని రోజులు తనని ఇగ్నోర్ చెయ్.”
“మాట్లాడకు.”
“దూరంగా ఉండు.”
“నీకు ఉన్న ఫీలింగ్స్ కూడా తగ్గిపోతాయి.”
“తనకి నీ మీద ఏర్పడిన ఫీలింగ్స్ కూడా తగ్గిపోతాయి.”
“కాలం చాలా విషయాలు మర్చిపోయేలా చేస్తుంది రా.” అని ధైర్యం చెప్పాడు తేజ
---
జనార్దన్ మౌనంగా వింటున్నాడు.
---
“అందుకే నా మాట విను.”
---
తేజ లేచి నిలబడ్డాడు.
---
“పద.”
---
“మనము హైదరాబాద్ వెళ్లిపోదాం.”
---
ఆ మాటలు విన్న క్షణంలో...
జనార్దన్ గుండెలో ఉన్న భారంలో కొంత తగ్గినట్టైంది.
---
ఇప్పటి వరకు అతనికి ఎలాంటి దారి కనిపించలేదు.
కానీ ఇప్పుడు కనీసం ఒక నిర్ణయం మాత్రం కనిపించింది.
---
దూరం కావాలి.
అంతే.
---
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇద్దరూ స్టేషన్ చేరుకున్నారు.
---
వర్షంలో తడిసిపోయిన బట్టలతోనే ప్లాట్ఫామ్ మీద నిలబడ్డారు.
---
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత హైదరాబాద్ వెళ్లే ట్రైన్ వచ్చింది.
---
ఇద్దరూ ఎక్కేశారు.
---
ఆ రాత్రి ఆ బోగీ దాదాపు ఖాళీగా ఉంది
కొన్ని సీట్లు మాత్రమే ఆక్రమించబడ్డాయి.
---
తేజ అలసిపోయి ఒక బెర్త్ మీద పడుకున్నాడు.
కొన్ని నిమిషాల్లోనే నిద్రలోకి జారిపోయాడు.
---
కానీ...
జనార్దన్ మాత్రం నిద్రపోలేకపోయాడు.
---
కిటికీ పక్కన కూర్చుని బయట చూస్తున్నాడు.
---
వర్షపు చినుకులు కిటికీ గాజు మీద పడుతూ జారిపోతున్నాయి.
---
ట్రైన్ వేగంగా ముందుకు వెళ్తోంది.
---
కానీ జనార్దన్ మనసు మాత్రం ఇంకా ఆ ఊరి వీధుల్లోనే తిరుగుతోంది.
---
అప్పుడే...
అతని ఫోన్ వెలిగింది.
"జయ ❤️"
అనే పేరు స్క్రీన్ మీద కనిపించింది.
---
అతని గుండె ఒక్కసారిగా బలంగా కొట్టుకుంది.
---
అంతకుముందే...
ఆ రోజు వాళ్లు కలిసి దిగిన ఫోటోలు ఒక్కొక్కటిగా వాట్సాప్లో వచ్చాయి.
---
గోదావరి దగ్గర...
గుడి దగ్గర...
వాళ్లు నవ్వుతూ ఉన్న ఫోటోలు..
---
ప్రతి ఫోటో ఒక జ్ఞాపకం.
ప్రతి జ్ఞాపకం ఒక గాయం.
అప్పుడే ఫోన్ మళ్లీ మోగింది.
---
జయ కాలింగ్...
---
కొన్ని క్షణాలు జనార్దన్ ఆ స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
---
అటెండ్ చేయాలని మనసు చెబుతోంది.
---
కానీ...
అతని లోపల ఇంకో స్వరం వినిపించింది.
---
"ఇక్కడితో ఆగిపో..."
"ఇంకా ముందుకు వెళ్లొద్దు..."
---
అతను కళ్లను బిగిగా మూసుకున్నాడు.
---
ఫోన్ ఇంకా మోగుతూనే ఉంది.
---
ఒక క్షణం...
రెండు క్షణాలు...
మూడు క్షణాలు...
---
చివరికి...
అతను కాల్ను అటెండ్ చేయలేదు.
---
బదులుగా...
ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేశాడు.
---
తర్వాత...
నెమ్మదిగా ఫోన్ కవర్ తీసి...
సిమ్ కార్డ్ బయటకు తీశాడు.
---
కొన్ని క్షణాలు దానిని చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
---
ఆ చిన్న సిమ్ కార్డ్లో ఎన్నో జ్ఞాపకాలు ఉన్నాయి.
ఎన్నో కాల్స్ ఉన్నాయి.
ఎన్నో రాత్రులు ఉన్నాయి.
ఎన్నో నవ్వులు ఉన్నాయి.
---
అన్నింటినీ ఒక్కసారిగా ముగిస్తున్నట్టు...
అతను ఆ సిమ్ కార్డ్ను దూరంగా విసిరేశాడు.
---
అది చీకటిలో ఎక్కడో కనిపించకుండా పోయింది.
---
అదే క్షణంలో...
జయకి చెప్పకుండా...
వీడ్కోలు చెప్పకుండా...
ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా...
జనార్దన్ ఆమె జీవితానికి దూరమయ్యాడు..
---
ట్రైన్ వేగంగా ముందుకు దూసుకుపోతోంది.
---
హైదరాబాద్ వైపు...
ఒక కొత్త ప్రయాణం వైపు...
---
కానీ అతనికి తెలియదు.
---
తాను దూరం అవ్వాలని ప్రయత్నిస్తున్నది ఒక అమ్మాయికి మాత్రమేనా...
లేక తన సొంత హృదయానికేనా అని.
---
కిటికీ బయట చీకటి పరుచుకుంది.
లోపల జనార్దన్ కళ్లలో కూడా అదే చీకటి.
---
అయితే విధి ఇంకా తన కథ పూర్తిగా రాయలేదు.
---
హైదరాబాద్ జనార్దన్ కోసం ఏమి దాచిపెట్టింది?
జయ అతన్ని వెతుకుతుందా?
లేక ఈ రాత్రే వారి కథకు ముగింపా?
---
కొనసాగుతుంది... 🌧️🚆💔
Jaya Janardana
By Ajay
Published: June 11, 2026 at 6:39 AM
Your input calibrates the database for others.
Ready to play...