EPISODE 11

సాయంత్రం అయ్యింది.

జయ ముందుగా వాళ్ల అమ్మ ఎక్కడుందో చూసుకుంది. మెల్లగా తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు గడియ పెట్టింది. ఫ్యాన్ స్పీడ్‌గా ఆన్ చేసింది. తను ఫోన్ మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఆ గొంతు బయటకు వినిపించకుండా ఫ్యాన్ హోరు కవర్ చేస్తుందన్నది ఆమె ప్లాన్. అంతా ఓకే అనుకున్నాక, ఎంతో ఎగ్జైట్‌మెంట్‌తో నానికి కాల్ చేసింది.

మరోవైపు నాని మేడ మీద జయ ఫోన్ కాల్ కోసమే వెయ్యి కళ్లతో ఎదురుచూస్తున్నాడు. జయ కాల్ చేస్తుందో లేదో అన్న కంగారులో అతని కాళ్లు ఒకచోట నిలవడం లేదు. మేడ మీద అటూ ఇటూ పచార్లు చేస్తున్నాడు. కరెక్ట్‌గా అప్పుడే ఫోన్ రింగ్ అయ్యింది. స్క్రీన్ మీద జయ పేరు చూడగానే ఆనందంలో ముందుకెళ్లిన నాని... వాళ్ల అమ్మమ్మ ఆరబోసిన మినుముల మీద కాలు వేసి జారి కింద పడ్డాడు. నడుం పగిలినంత పనైనా సరే, ఆ నొప్పిని అదిమిపట్టుకుని స్టైల్‌గా కాల్ ఆన్సర్ చేశాడు.

“హలో జయా!” అన్నాడు కాస్త గంభీరంగా.

దానికి జయ నటిస్తున్న కోపంతో, “ఏంటండీ మీరు? నేను ముందే చెప్పాను కదా ఆ టెంపుల్‌కి రావొద్దని! పెద్ద పోకిరీలా ఉన్నారే!” అంది.

నాని నవ్వుతూ, “మేడమ్ గారూ! నా పేరు నాని, పోకిరి కాదు! అయినా, నిన్ను చూడాలనుకోవడం తప్పు ఎలా అవుతుంది?” అని అడిగాడు.

ఆ మాటకి జయ మనసులో సిగ్గుపడుతూనే, “తప్పు కాదనుకోండి… కానీ దానికంటూ ఒక సమయం, సందర్భం ఉండాలి కదా!” అంది.

“సరే, ఆ సమయం ఎప్పుడో చెప్పు. నీకోసం ఎంతకాలమైనా వెయిట్ చేస్తాను ప్రిన్సెస్ (Princess),” అన్నాడు నాని.

అప్పుడు జయ కాస్త అల్లరిగా, “సరే అయితే, ముందు నన్ను ఇంప్రెస్ చేయండి. మీ లక్ బాగుండి నేను నిజంగా ఇంప్రెస్ అయితే అప్పుడు కలుద్దాం!” అని కండిషన్ పెట్టింది.

“ఏం చేయాలో చెప్పు… ఏమైనా చేస్తా,” అన్నాడు నాని కాన్ఫిడెంట్‌గా.

“పెద్దగా కష్టపడక్కర్లేదు కానీ… నేను ఈమధ్య మహాభారతం చదువుదామనుకుంటున్నాను. అందులో 'రుక్మిణీ కళ్యాణం' ఘట్టం నాకు మీ నోటివెంట వినాలని ఉంది. మీకు ఆ కథ తెలుసా?” అని అడిగింది జయ.

“అయ్యో తింగరి పిల్లా! ఇదేం పెద్ద విషయం కాదు. నాకు మా అమ్మమ్మ ఇవన్నీ చిన్నప్పుడే నూరిపోసింది. నాకైతే దేవుడి మీద నమ్మకం లేదు కానీ, కథలంటే ఇష్టం,” అన్నాడు నాని.

“అయితే నాకు ఆ రుక్మిణీ కళ్యాణం చెప్పవా ప్లీజ్ నానీ!” అని బ్రతిమిలాడింది జయ.

“సరే విను… అది ద్వాపర యుగం…” అంటూ నాని కథ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. జయ కళ్లు మూసుకుని, ఆ కథలోని రుక్మిణి ప్లేస్‌లో తనను, శ్రీకృష్ణుడి ప్లేస్‌లో నానిని ఊహించుకోవడం మొదలుపెట్టింది.

“విదర్భ దేశాన్ని భీష్మకుడు అనే రాజు పాలిస్తుండేవాడు. ఆయన గారాల పట్టి రుక్మిణి. ఆమె ఎంతో అందమైనది, అంతకు మించిన వినయం, సద్గుణాలు కలది. చిన్నప్పటి నుంచే ఆమెకు శ్రీకృష్ణుడి గురించిన కథలు వినడం అంటే మహా ఇష్టం. నిజానికి ఆమె శ్రీకృష్ణుడిని ప్రత్యక్షంగా చూడకపోయినా, కేవలం అతని పరాక్రమం, నీతి, అందం, కరుణ గురించి విని మనసు పారేసుకుంది. అలా వింటూ వింటూనే రుక్మిణి మనసులో కృష్ణుడి పట్ల గాఢమైన ప్రేమ మొలకెత్తింది. 'పెళ్లి చేసుకుంటే ఆ నల్లనయ్యనే చేసుకోవాలి' అని బలంగా నిర్ణయించుకుంది.

కానీ ఇక్కడే అసలు సమస్య వచ్చింది… రుక్మిణి అన్నయ్య రుక్మికి కృష్ణుడంటే బద్ధ ద్వేషం. అతను రుక్మిణిని తన స్నేహితుడైన శిశుపాలుడికి ఇచ్చి పెళ్లి చేయాలని నిశ్చయించాడు. ఈ విషయం తెలిసిన రుక్మిణి గుండె పగిలిపోయింది. కానీ ఆమె ఏడుస్తూ కూర్చోలేదు… ఒక సాహసోపేతమైన నిర్ణయం తీసుకుంది.

కృష్ణుడికి తన మనసులోని మాటను చెబుతూ ఒక రహస్య లేఖ రాసింది. దాన్ని ఒక నమ్మకమైన బ్రాహ్మణుడి ద్వారా కృష్ణుడికి చేరేలా చేసింది. ఆ లేఖలో ఆమె ఇలా రాసింది:

'ఓ కృష్ణా… నీ గుణాలు, నీ పరాక్రమం, నీ సౌందర్యం గురించి విని, నా మనసు పూర్తిగా నీదైపోయింది. ఈ లోకంలో నీలాంటి వరుడు నాకు మరొకరు లేరు. అందుకే మనసా వాచా నిన్నే నా భర్తగా కోరుకున్నాను. నా కుటుంబం నన్ను శిశుపాలుడికి ఇవ్వాలని బలవంతం చేస్తోంది. కానీ నేను అతన్ని అంగీకరించను. నువ్వు వచ్చి నన్ను తీసుకెళ్లాలి. రేపు పెళ్లికి ముందు నేను గుడికి వస్తాను. అక్కడి నుంచే నన్ను అపహరించి వివాహం చేసుకో. నువ్వు రాకపోతే… నేను ప్రాణాలు విడిచి, జన్మజన్మలకూ నీకోసమే తపస్సు చేస్తాను.'

ఆ లేఖ కృష్ణుడి చేతికి చేరింది. రుక్మిణి ప్రేమలోని ఆర్తి, నిజాయితీ చూసిన ఆయన వెంటనే ఆమెను రక్షించడానికి బయలుదేరాడు.

పెళ్లి రోజు రానే వచ్చింది… రుక్మిణి ఆలయానికి వెళ్లి దేవుడిని ప్రార్థించి, భారంగా అడుగులు వేస్తూ బయటకు వస్తోంది. అప్పుడు ఒక్కసారిగా ఒక రథం ఆమె ముందు వచ్చి ఆగింది — అందులో కృష్ణుడు ఉన్నాడు! ఆయన రుక్మిణిని చూసి చిరునవ్వు నవ్వాడు.

రుక్మిణి ఒక్క క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా ఆనందంతో రథం ఎక్కింది. అది ప్రేమతో కూడిన అపహరణ — కానీ అది పూర్తిగా ఆమె స్వంత నిర్ణయం. వాళ్లు అక్కడి నుంచి బయలుదేరారు. రుక్మి, శిశుపాలుడు వాళ్ల వెంటపడినా, కృష్ణుడు తన పరాక్రమంతో వారిని ఓడించాడు. చివరికి రుక్మిణీ కృష్ణుల వివాహం ద్వారకలో అంగరంగ వైభవంగా జరిగింది.”

కథను ముగిస్తూ నాని ఇలా అన్నాడు...

“ఈ కథలో అసలు అందం ఏమిటంటే జయా— రుక్మిణి భయపడకుండా తన ప్రేమ కోసం గట్టిగా నిలబడింది. కృష్ణుడు ఆమె ప్రేమను గౌరవించి, ఆమె నమ్మకాన్ని నిలబెట్టాడు.”