Episode -8

Day 150 – మధ్యాహ్న విరామం | కాంటీన్ మెట్లు

పవన్ తనకు ఎప్పటిలాగే బాదం పాలు తాగుతున్నాడు.

ఇషు ఒక చేతిలో సమోసా, మరో చేతిలో జ్యూస్ పట్టుకుని అతని పక్కన వచ్చి కూర్చుంది.

ఇషు:

“ఏమంటావ్? ఒక గెస్ చెయ్యి.”

పవన్:

“చివరికి అసైన్‌మెంట్స్‌ను డెడ్‌లైన్ ముందు సబ్మిట్ చేయడం నేర్చుకున్నావా?”

ఇషు:

(నకిలీ కోపంతో)

“వావ్. నేను నీకు ఫ్రెండ్షిప్ ఇస్తే, నువ్వు నాకు ఆటిట్యూడ్ ఇస్తావా?”

పవన్:

(నవ్వుతూ)

“అదే ఫ్రెండ్షిప్ ట్యాక్స్. నువ్వు సార్కాజం ఇస్తావ్, నేను రోస్ట్‌తో తిరిగి చెల్లిస్తా.”

ఇషు:

“నీ అదృష్టం బాగుంది. నాకు సార్కాజం, సమోసాలు రెండూ ఇష్టం. లేకపోతే ఈ ఫ్రెండ్షిప్ బతికేది కాదు.”

ఆమె సమోసాను రెండు ముక్కలుగా చేసి, అడగకుండానే సగం అతనికి ఇచ్చింది.

పవన్:

(చిరునవ్వుతో తీసుకుంటూ)

“థ్యాంక్స్. నాకు ఆకలిగా ఉన్నప్పుడు నువ్వు వెంటనే గుర్తుపడతావ్.”

ఇషు:

“అది అంత కష్టం కాదు. నువ్వు ఫుడ్‌ని చూస్తే అది నీకు ప్రపోజ్ చేసినట్టుగా చూస్తావ్.”

ఇద్దరూ నవ్వుకుంటారు.

కొద్దిసేపు వాళ్ల కళ్లూ కలుస్తాయి.

ఎలాంటి అసౌకర్యం లేదు. మాటలు అవసరం కూడా లేదు.

పవన్:

“తెలుసా… ఇలా ఎవరో ఒకరితో కూల్‌గా టైమ్ గడపడం బాగుంటుంది. డ్రామా లేకుండా.”

ఇషు:

(మృదువైన చిరునవ్వుతో)

“అవును… నేనూ అదే అనుకుంటున్నా. నీ దగ్గర నేను నటించాల్సిన అవసరం అనిపించదు.”

పవన్:

“నువ్వు ఎవరిముందూ నటించవు.”

ఇషు:

“నిజమే. కానీ నీతో ఉంటే… ప్రయత్నించాల్సిన అవసరం కూడా ఉండదు.”

Day 155 – ఒత్తిడి పెరుగుతుంది

అది అలాంటి వారం.

HOD ఇప్పుడే ఇంటర్నల్ ఆడిట్ ప్రకటించాడు. ప్రతి డిపార్ట్‌మెంట్ టెన్షన్‌లో ఉంది. అసైన్‌మెంట్స్ పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి. ల్యాబ్ రికార్డులు పూర్తి కాలేదు.

క్లాస్ రిప్రజెంటేటివ్‌గా ఇవన్నీ చూసుకోవాల్సింది పవన్.

టీచర్లు వరుసగా అతని వెంటే పడ్డారు:

“నీ క్లాస్ అటెండెన్స్ 75% కంటే తక్కువ ఎందుకు?”

“ఇండస్ట్రియల్ విజిట్ ఫార్మ్స్ గురించి స్టూడెంట్స్‌కి రిమైండ్ చేయి!”

“ఫీడ్‌బ్యాక్ ఇంకా ఎందుకు సబ్మిట్ కాలేదు?”

అతని ఫ్రెండ్స్ కూడా మార్పు గమనించారు.

సందీప్:

“బ్రో… రోయిస్ జోక్‌కి కూడా నువ్వు నవ్వలేదు. నువ్వు ఓకే లేవు.”

పవన్:

(బలవంతపు చిరునవ్వుతో)

“కొంచెం అలసిపోయాను రా.”

Day 157 – విరిగిపోయిన క్షణం

బ్రేక్ సమయంలో పవన్ టాప్ ఫ్లోర్ కారిడార్‌లో ఒంటరిగా కూర్చుని, కిందకి ఖాళీగా చూస్తున్నాడు.

ఇషు అతన్ని వెతుక్కుంటూ వచ్చింది.

ఇషు:

“హే. నిన్నే వెతుకుతున్నా. ఈరోజు చెట్టు దగ్గరకి రాలేదే.”

పవన్:

(తలెత్తకుండా)

“కొంచెం ప్రశాంతంగా ఉండాలని అనిపించింది.”

ఆమె అతని పక్కన నిశ్శబ్దంగా కూర్చుంది.

ఇషు:

“ఏమైనా చెప్పాలనిపిస్తుందా?”

పవన్:

(తక్కువ స్వరంలో)

“అందరూ నేను అన్నీ హ్యాండిల్ చేస్తున్నాననుకుంటారు. Mr. CR, Mr. Fresher, Mr. Helpful… కానీ నిజంగా చెప్పాలంటే నేను పూర్తిగా అలసిపోయాను. ఎంత చేసినా సరిపోవడం లేదు.”

ఇషు:

(మృదువుగా)

“పవన్… ప్రతిసారి అన్నీ పర్ఫెక్ట్‌గా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. నువ్వు మనిషివి… నోటీస్ బోర్డు కాదు.”

ఆ మాటకు అతను చిన్నగా నవ్వాడు.

ఇషు:

“ఈ క్లాస్‌ని నీ వ్యక్తిగత మిషన్‌లా మోస్తున్నావ్. కానీ ఖాళీ అయిన కప్పు నుంచి ఇంకేమీ పోయలేం కదా.”

పవన్:

“ఎవరినీ నిరాశపరచాలని లేదు.”

ఇషు:

(మెల్లగా)

“అలా జరగదు. కానీ నీకు విశ్రాంతి తీసుకునే హక్కు ఉంది. హీరోలూ కొన్నిసార్లు కూర్చుంటారు.”

ఆమె అతన్ని మళ్లీ నవ్వించింది

ఇషు:

“రా. ఐస్‌క్రీమ్ తినడానికి వెళ్దాం. నీకు షుగర్ అవసరం. ఇంకా థెరపీ కూడా కావచ్చు… కానీ ముందు ఐస్‌క్రీమ్.”

పవన్:

(ఈసారి నిజంగా నవ్వుతూ)

“థ్యాంక్స్, డాక్టర్ ఇషు. ఇప్పటికి షుగర్ సరిపోతుంది.”

ఇద్దరూ పక్కపక్కనే నడుస్తూ వెళ్లిపోయారు.

డ్రామా లేదు. కేవలం ప్రశాంతత మాత్రమే.

ఆ క్షణంలో పవన్ ఒక విషయం గ్రహించాడు:

కొన్నిసార్లు… నిశ్శబ్దంగా మన దగ్గరే ఉండిపోయే వాళ్లే మనల్ని కాపాడుతారు.

Day 160 – క్లాస్‌లో ఘర్షణ

మరో సాధారణ మధ్యాహ్నం.

బయట ఎండ వేడిగా ఉంది. క్లాస్‌లో కూడా వాతావరణం అంత మంచిగా లేదు.

పవన్ ల్యాబ్ ఇంటర్నల్స్ గురించి అనౌన్స్‌మెంట్ ముగించాడు.

పవన్:

“గైస్, శుక్రవారం లోపు రికార్డ్స్ సబ్మిట్ చేయడం మర్చిపోవద్దు. మ్యాడమ్ ఇప్పటికే వార్నింగ్ ఇచ్చారు. సబ్మిట్ చేయకపోతే మార్కులు రావు. నేను జస్ట్ చెప్పుతున్నా.”

అప్పుడే అది మొదలైంది.

బ్యాక్‌బెంచర్ విక్కీ గట్టిగా అన్నాడు:

విక్కీ:

“ఏంటిరా… CR అయ్యాడని ఓవర్‌లో ఉన్నాడు. ఎవడ్రా వాడు రూల్స్ చెప్పేది?”

కొంతమంది అబ్బాయిలు నవ్వారు.

మొదట పవన్ పట్టించుకోలేదు. కానీ కిరణ్ కూడా జోక్యం చేసుకున్నాడు:

కిరణ్:

“పవన్ మాట్లాడితే ఇషు TED Talk వింటున్నట్టు వింటుంది. ఏమన్నా CR అంటే గాడ్ ఆ?”

క్లాస్ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైంది.

సెకండ్ బెంచ్‌లో కూర్చున్న ఇషు ఆశ్చర్యంగా పైకి చూసింది.

పవన్ ముఖం గట్టిపడింది. నెమ్మదిగా వాళ్ల దగ్గరకు నడిచాడు.

పవన్:

“నా గురించి ఏమన్నా మాట్లాడండి. నాకు పరవాలేదు. కానీ ఇంకొకరిని మీ చీప్ జోక్స్‌లోకి లాగొద్దు.”

విక్కీ:

(వెక్కిరిస్తూ)

“అయ్యో, CR గారు సీరియస్ అయ్యారు… ఏంటిరా, లవ్ స్టోరీ డిస్టర్బ్ చేశామా?”

పవన్:

(గట్టిగా)

“ఏదైనా చెప్పాలంటే నేరుగా చెప్పు. జోక్స్ వెనకాల దాక్కోకు.”

ఇప్పుడు మొత్తం క్లాస్ వాళ్ల వైపు చూస్తోంది.

సుబ్బ లక్ష్మి అసౌకర్యంగా కదిలింది.

సాయి లక్ష్మి కోపంగా చూసింది.

విక్కీ లేచి నిలబడ్డాడు.

విక్కీ:

“లే రా… నువ్వు ఎవడ్రా అంత? CR అయ్యావని హీరోలా మాట్లాడొద్దు.”

పవన్ ముందుకు అడుగు వేసాడు.

పవన్:

“నేను హీరో కావాలని ఎప్పుడూ అడగలేదు. కానీ తప్పు చేయని వాళ్లను అవమానిస్తే మాత్రం నిశ్శబ్దంగా ఉండను.”

టెన్షన్ పెరిగింది. గొడవ మొదలవుతుందనిపించేలోపే సందీప్, కళ్యాణ్ వచ్చి పవన్‌ని పక్కకు తీసుకెళ్లారు.

సందీప్:

“బ్రో, వీళ్ల కోసం నీ ఎనర్జీ వేస్ట్ చేసుకోకు.”

కళ్యాణ్:

“వాళ్లకి ఆటిట్యూడ్ ఉండొచ్చు. కానీ మనకి క్లాస్ ఉండాలి. చిల్.”

తరువాత – కారిడార్‌లో

కొంతసేపటి తర్వాత ఇషు పవన్‌ని బయట కలిసింది.

ఇషు:

“నా కోసం అలా నిలబడాల్సిన అవసరం లేదు…”

పవన్:

(చిన్న చిరునవ్వుతో)

“నీ కోసం చేయలేదు. అది సరైన పని కాబట్టి చేశా.”

ఇషు:

(మెల్లగా)

“అయినా… థ్యాంక్యూ.”

Day 165 – వేప చెట్టు కింద చిన్న గొడవ

పవన్ వాళ్లకు అలవాటైన వేప చెట్టు కింద కూర్చుని ఫోన్ చూస్తూ చిప్స్ తింటున్నాడు.

ఇషు చేతులు ముడుచుకుని వచ్చింది.

ఇషు:

“సీరియస్‌గా పవన్? కాంటీన్‌కి వెళ్లి నన్ను ఏమైనా కావాలా అని కూడా అడగలేదా?”

పవన్:

(తలెత్తకుండా)

“నువ్వు సాయి లక్ష్మితో నవ్వుకుంటూ బిజీగా ఉన్నావ్. నన్ను మర్చిపోయావనుకున్నా.”

ఇషు:

“ఓహ్… అంటే ఇప్పుడు నీ బెస్ట్ీ మీదే జెలసీనా?”

పవన్:

(నవ్వుతూ)

“జెలసీ కాదు. నా లెవెల్ చార్మ్ ఉన్న ఇంకొకరిని కనుక్కున్నావంటే ఆశ్చర్యం.”

ఇషు:

“నీ చార్మ్ అంటే… నిద్రపోతున్న పిల్లి, సోమరి పాండా మధ్యలో ఎక్కడో ఉంటుంది.”

పవన్:

(నకిలీ బాధతో)

“అయ్యో. సరే, చిప్స్ తిరిగి తీసుకుంటా.”

ఇషు:

(త్వరగా ఒక చిప్ తీసుకుంటూ)

“లేట్ అయింది. ఇది ఇప్పుడు మోసపోయిన వ్యక్తిదే.”

పవన్:

“ఒక సమోసా, ఒక థమ్స్ అప్ బాటిల్ కోసం ఇంత డ్రామా?”

ఇషు:

(డ్రామాటిక్‌గా)

“అవును. ఇది అత్యున్నత స్థాయి ద్రోహం. మనం టీమ్ అనుకున్నా.”

పవన్:

(స్మిర్క్‌తో)

“అవునే. ‘నువ్వు అరుస్తావ్, నేను తింటా’ టీమ్.”

ఇషు:

(ఆకును విసురుతూ)

“నువ్వే చెత్త. సరిగ్గా సారీ కూడా చెప్పలేవు.”

పవన్:

(ఆలోచిస్తున్నట్టు నటిస్తూ)

“సరే. నేను హృదయపూర్వకంగా క్షమాపణ కోరుతున్నాను… నువ్వు నాతో రాలేదని.”

ఇషు:

(నవ్వు ఆపుకోలేక)

“అఫ్… నేను కోపంగా ఉండాలని ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు క్యూట్‌గా ఉండొద్దు.”

పవన్:

(మెల్లగా)

“అయితే నువ్వు ఇంత క్యూట్‌గా ఉన్నప్పుడు కోపంగా ఉండొద్దు.”

ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దం.

ఇషు తల తిప్పి తన సిగ్గును దాచుకుంది.

ఇషు:

“నోరు మూయ్, ఇడియట్.”

పవన్:

(నవ్వుతూ)

“చివరి చిప్ షేర్ చేస్తేనే.”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

నకిలీ గొడవ ముగిసిపోయింది.

హృదయాలు మాత్రం ఇంకాస్త దగ్గరయ్యాయి.

Day 167 – Almost Something

మధ్యాహ్నం ల్యాబ్ అయిపోయిన తర్వాత.

ఆకాశం బంగారు రంగులో మెరిసుతోంది. మేఘాలు పత్తిలా మృదువుగా ఉన్నాయి. కాలేజ్ హడావుడి తర్వాత క్యాంపస్ ప్రశాంతంగా, మాయాజాలంలా అనిపిస్తోంది.

పవన్, ఇషు ఇద్దరూ బస్ స్టాప్ వైపు నడుస్తున్నారు. ఒకే వాటర్ బాటిల్ షేర్ చేసుకుంటూ.

ఇద్దరూ అసాధారణంగా నిశ్శబ్దంగా ఉన్నారు.

ఇషు:

“ఈరోజు నన్ను రోస్ట్ చేయడం లేదు. ఏమైనా సమస్యా?”

పవన్:

(చిరునవ్వుతో)

“ఏమీలేదు… ఆలోచిస్తున్నా.”

ఇషు:

“ఏమి గురించి?”

అతను కాసేపు ఆగి ఆమె వైపు చూశాడు.

గాలి ఆమె జుట్టు తాకింది. ఆమె గమనించకుండానే జుట్టును చెవికి వెనక్కి జరిపింది.

పవన్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.

పవన్:

“ఎంత విచిత్రమో తెలుసా… ఎక్కడినుంచో ఎవరో మన జీవితంలోకి వచ్చి… ఒక్కసారిగా ‘ఇల్లు’లా అనిపించడం.”

ఇషు:

(ఆశ్చర్యంతో, గుండె ఒక్కసారిగా బలంగా కొట్టుకుంటూ)

“పవన్… నువ్వు బాగానే ఉన్నావా?”

అతను చిన్నగా నవ్వాడు.

పవన్:

“అవును. నేను జస్ట్—”

అప్పుడే ఒక గట్టిగా వినిపించిన గొంతు వాళ్లని ఆపేసింది.

రోయిస్:

“అయ్యో ఇషూూూ! ఏంటిరా, లవ్ బర్డ్స్ అవుటింగ్ ఆ?”

పవన్, ఇషు ఇద్దరూ తప్పు చేసిన వాళ్లలా ఉలిక్కిపడ్డారు.

ఇషు:

“రోయిస్! ఇది కేజువల్ వాక్ రే!”

రోయిస్:

(నవ్వుతూ)

“కేజువల్ వాక్, సీరియస్ లుక్స్. హ్మ్ హ్మ్… ఇంటరెస్టింగ్.”

పవన్:

“ఇంకో ఐదు సెకన్లు ఆలస్యంగా వచ్చి ఉంటే, ఇది సినిమా సీన్ అయిపోయేది.”

రోయిస్:

“అందుకే ముందే వచ్చా. నేనే మీ ప్లాట్ ట్విస్ట్.”

ఆమె కన్నుకొట్టి ముందుకు వెళ్లిపోయింది.

వాళ్లిద్దరూ అక్కడే నిలబడి, సిగ్గుతో ఏం మాట్లాడాలో తెలియక మౌనంగా ఉన్నారు.

ఆ రాత్రి – మెసేజింగ్

Ishu:

ముందు థ్యాంక్స్ చెప్పలేదు… నువ్వు చెప్పిన మాటల కోసం.

Pavan:

ప్రతి మాట నిజంగానే అన్నా. రోయిస్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ స్కోర్ పాడు చేసినా కూడా 😅

Ishu:

మరుసటి సారి… సాక్షులు లేకుండా?

Pavan:

డీల్. కానీ నేను ఏదైనా క్యూట్‌గా మాట్లాడితే ఒక విషయం ప్రామిస్ చేయి.

Ishu:

ఏంటి?

Pavan:

అనొద్దు మళ్లీ “నోరు మూయ్ ఇడియట్” 😄

Ishu:

ప్రామిస్‌లు ఇవ్వలేను 😜