Double-tap to translate this word.
Hides UI for distraction-free reading
విక్రమ్ కనిపించకుండా పోయిన సమాచారం తర్వాత !
కాలం తో పాటు రుద్ర కి వల్ల అమ్మ తమ్ముళ్లు ల తో కలిసి ఉండడం ఇష్టం లేకుండా పోయింది , పైగా డిటెక్టివ్ సినిమాలు చూసి అతను కూడా ఒక సీరియస్ డిటెక్టివ్ గా మారాలి అని అనుకున్నాడు, దానికి అచ్చం అతను ల కేసులు పరిస్కరిస్తున వాళ్ళని కలిసి వాళ్ళతో ఒక బృందం ఏర్పాటు చేశాడు , అతి తక్కువ సమయం లోనే ఆ బృందం కి నాయకుడు అయ్యాడు మన రుద్ర ....
అతని టీం లో
ఆకాష్ , అరవింద్ , రామకోటి, దత్తులు ఉన్నారు
వీళ్ళు మొత్తం ఐదుగురు.....
ఐతే ఎన్ని సమాచారాలు అయ్యిన సరే రుద్ర మనసులో నుండి చిత్ర వెళ్ళడం లేదు ....ఇంకా అంత బానే ఉంది కదా , డబ్బులు కూడా ఎంతో కొంత సంపాదిస్తున అనే దైర్యం తో చిత్ర కి అతని ప్రేమ వ్యక్తం చేయాలి అని నిర్ణయించుకున్నాడు !
సాయంత్రం సమయం.
ఆకాశం నెమ్మదిగా రంగులు మార్చుకుంటోంది.
సూర్యుడు అస్తమించడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు.
ఆకాశం చివర్లో బంగారు రంగు చారలు...
ఆ వెలుగు మొత్తం సరస్సు మీద ప్రతిబింబిస్తూ ఉంది.
నీటి మీద పడుతున్న ఆ సూర్యకిరణాలు చూస్తుంటే...
అది సరస్సు కాదు.
ఆకాశమే నీటిగా మారిపోయినట్టుంది.
అదే రుద్ర స్వస్థలం.
అతను చిన్నప్పటి నుంచి ఎన్నోసార్లు చూసిన ప్రదేశం.
కానీ ఆ రోజు...
అదే ప్రదేశం అతనికి కొత్తగా అనిపిస్తోంది.
ఎందుకంటే ఈసారి...
అతను ఒంటరిగా లేడు.
అతని పక్కన చిత్ర ఉంది.
చిత్ర సరస్సు వైపు చూస్తూ నిలబడింది.
“రుద్ర... ఇక్కడ ఎంత బాగుందో!”
రుద్ర ఆమె వైపు చూశాడు.
చిన్నగా నవ్వాడు.
“నాకు తెలుసు.”
చిత్ర అతని వైపు తిరిగి—
“అందుకే నన్ను ఇక్కడికి తీసుకొచ్చావా?”
రుద్ర ఏమీ చెప్పలేదు.
కొన్ని క్షణాలు ఆమెనే చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
ఆమె మళ్లీ సరస్సు వైపు చూసింది.
“ఇంత అందమైన ప్రదేశం మీ ఊరిలో ఉందని నాకు ఇంతకాలం ఎందుకు చెప్పలేదు?”
రుద్ర మెల్లగా అన్నాడు—
“ఎందుకంటే... ఈ ప్రదేశాన్ని ఎవరికైనా చూపించాలని అనిపించలేదు.”
చిత్ర అతని వైపు చూసింది.
“మరి నాకు ఎందుకు చూపిస్తున్నావు?”
రుద్ర సమాధానం చెప్పలేదు.
అతని కళ్ళు మాత్రం ఆమెను వదల్లేదు.
కొద్దిసేపు ఇద్దరూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడ్డారు.
సూర్యుడు మరింత కిందికి దిగుతున్నాడు.
ఆకాశంలోని బంగారు వెలుగు చిత్ర ముఖంపై పడుతోంది.
రుద్ర ఆమెను చూస్తూ తనలో తాను ఏదో నిర్ణయించుకున్నాడు.
అతను ఒక అడుగు ముందుకు వేశాడు.
“చిత్ర...”
ఆమె అతని వైపు తిరిగింది.
“హ్మ్?”
రుద్ర గొంతులో ఇంతకుముందెన్నడూ లేని సంకోచం.
ఎప్పుడూ తన భావాలను దాచుకునే రుద్ర...
ఆ రోజు మాత్రం వాటిని దాచుకోవాలనుకోలేదు.
“నీతో ఒక విషయం చెప్పాలి.”
చిత్ర చిరునవ్వుతో—
“చెప్పు.”
రుద్ర ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు.
“నువ్వు నా జీవితంలోకి వచ్చిన తర్వాత... నా జీవితం కొంచెం మారింది.”
చిత్ర నిశ్శబ్దంగా వింటోంది.
“నేను చాలా విషయాలను ఒంటరిగా ఎదుర్కొన్నాను. కొన్ని విషయాలు ఎవరికీ చెప్పలేకపోయాను.”
అతని గొంతు నెమ్మదించింది.
“కానీ నువ్వు... నేను చెప్పకపోయినా కొన్ని విషయాలను అర్థం చేసుకున్నావు.”
చిత్ర కళ్ళలో చిరునవ్వు కనిపించింది.
రుద్ర కొనసాగించాడు.
“నన్ను మార్చాలని ప్రయత్నించలేదు. నన్ను ఇంకొకరిలా చేయాలని ప్రయత్నించలేదు.”
అతను చిన్నగా నవ్వాడు.
“నేను నేనుగా ఉన్నప్పటికీ... నన్ను అంగీకరించావు.”
చిత్ర ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఆమె కళ్ళు రుద్ర మీదే ఉన్నాయి.
రుద్ర ఒక్కసారిగా ఆమె ముందు మోకాళ్లపై కూర్చున్నాడు.
చిత్ర ఆశ్చర్యంతో ఒక్క అడుగు వెనక్కి వేసింది.
“రుద్ర... ఏం చేస్తున్నావు?”
రుద్ర తన జేబులో నుంచి ఒక చిన్న ఉంగరాన్ని బయటకు తీశాడు.
అతని చేతులు స్వల్పంగా వణుకుతున్నాయి.
కానీ అతని చూపులో మాత్రం నిశ్చయం ఉంది.
అతను చిత్ర వైపు చూస్తూ అన్నాడు—
“చిత్ర...”
కొన్ని క్షణాలు ఆగాడు.
“నిన్ను నా జీవితంలోకి ఆహ్వానించడానికి నేను పెద్ద పెద్ద మాటలు చెప్పలేను.”
“కానీ ఒక విషయం మాత్రం నిజంగా చెప్పగలను.”
అతని కళ్ళలో భావోద్వేగం పెరిగింది.
“నా జీవితం ఎప్పుడూ సరిగ్గా బ్యాలెన్స్లో లేదు.”
“ఎప్పుడో కోపం ఎక్కువైంది... ఎప్పుడో బాధ ఎక్కువైంది... ఎప్పుడో ఒంటరితనం ఎక్కువైంది.”
అతను ఆమె చేతిని నెమ్మదిగా పట్టుకున్నాడు.
“కానీ నువ్వు వచ్చిన తర్వాత...”
చిన్న చిరునవ్వు.
“ఆ బ్యాలెన్స్ ఏంటో నాకు అర్థమైంది..
చిత్ర కళ్ళల్లో కన్నీటి మెరుపు.
రుద్ర ఆమెను చూస్తూ చివరికి ఆ మాట చెప్పాడు—
“చిత్ర... నా జీవితంలో సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు నా పక్కన ఉండే వ్యక్తిగా మాత్రమే కాదు...”
“నేను పడిపోయినప్పుడు నన్ను నిలబెట్టే బ్యాలెన్స్గా కూడా నువ్వు ఉంటావా?”
ఆమె నిశ్శబ్దంగా అతన్ని చూస్తోంది.
కొన్ని క్షణాలు...
చిత్ర ఏమీ మాట్లాడలేదు.
సరస్సు మీద సూర్యాస్తమయం కొనసాగుతోంది.
ఆకాశం బంగారు రంగు నుంచి నెమ్మదిగా ఎరుపు రంగులోకి మారుతోంది.
రుద్ర మాత్రం ఆమె సమాధానం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.
తర్వాత అతని కళ్ళలోకి చూసింది.
ఆ కళ్ళలో ఆమెకు కనిపించింది...
ప్రేమ మాత్రమే కాదు.
ఒక మనిషి తన జీవితాన్ని ఇంకొక మనిషితో పంచుకోవాలనే నమ్మకం.
చిత్ర మెల్లగా అతని దగ్గరకు వచ్చింది...
అతని ముందుకు వంగి...
అతని చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
చిన్నగా నవ్వింది.
కళ్ళలో కన్నీళ్లు.
“నువ్వు ఇంతకాలం ఒంటరిగా బ్యాలెన్స్ చేసుకున్నావు...” ఒక్క క్షణం ఆగింది.
“ఇక నుంచి ఆ పని నువ్వొక్కడివి కాదు.”
రుద్ర కళ్ళు తడిశాయి.
చిత్ర మెల్లగా తల ఊపింది..
“అవును, రుద్ర.”
రుద్ర ముఖంలో ఎన్నో రోజుల తర్వాత...
నిజమైన చిరునవ్వు కనిపించింది.
అతను లేచాడు.
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
వారి వెనుక...
Golden Hour Lake మొత్తం బంగారు వెలుగులో మెరిసిపోతోంది.
రుద్ర నెమ్మదిగా అన్నాడు—
“ఇక ఈ ప్రదేశం నా ఊరి జ్ఞాపకం మాత్రమే కాదు...”
చిత్ర అతని వైపు చూసింది.
“మరి?”
రుద్ర నవ్వుతూ—
“మన ఇద్దరి జీవితంలో మొదటి అందమైన జ్ఞాపకం.”
సూర్యుడు పూర్తిగా అస్తమించాడు.
కానీ ఆ సాయంత్రం వాళ్లిద్దరి జీవితాల్లో...
ఒక కొత్త ఉదయాన్ని మొదలుపెట్టింది.....
కానీ ఒకరికి psychiatrist అవ్వడం అంటే ఇష్టం , కానీ రుద్ర కి వాళ్ళ తమ్ముడు టోనీ తో ఉండడం ఇష్టం లేక వాళ్ళ ఇంట్లో నుండి బయటకి వచ్చేసాడు , ఆ తరవాత ఒక చిన్న ఇన్వెస్టిగేషన్ టీమ్ ను ఏర్పాటుచేసుకుని చిన్న చిన్న కేసులు పరిష్కరిస్తూనాడు....మెల్లగా ఒక మంచి ప్రైవేట్ డిటెక్టివ్ గా పేరు సంపాదించాడు !!!
రెండేళ్ల తరవాత !!!!!
The remaining story will be continued in the shortfilm
If you are interested in book reading here are the top most and best books from our website
1. Mouna kavyam
2. The unexpected exit
3. Shunyam
THANKYOU
~team storytravel 💌🙏🏻

DISCRIMINATION
By Writer_aj
Published: September 5, 2026 at 10:30 AM
Did chitra accepted Rudra's praposal ?
Your input calibrates the database for others.
Ready to play...