Double-tap to translate this word.
Hides UI for distraction-free reading
ఒక దీర్ఘమైన తెలుగు నవల ఎపిసోడ్
విజయవాడలోని ఒక సాధారణ కళాశాల.
ఆ కళాశాలలో వేలమంది విద్యార్థులు ఉన్నా, ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో ప్రత్యేకంగా గుర్తుండిపోయే కొందరు మాత్రమే ఉంటారు.
అలాంటి ఇద్దరే అర్జున్ మరియు నిహారిక.
వాళ్లిద్దరూ మొదటిసారి కలిసింది ఒక చిన్న సంఘటన వల్ల.
ఆ రోజు ఉదయం అర్జున్ క్లాస్‌రూమ్‌కి ఆలస్యంగా వచ్చాడు.
తలుపు దగ్గర నిలబడి—
“May I come in, sir?”
అని అడిగాడు.
లెక్చరర్ అతని వైపు చూసి,
“రోజూ ఆలస్యమే. వెళ్లి కూర్చో.”
అన్నాడు.
అర్జున్ వెనుక ఖాళీగా ఉన్న బెంచ్ కోసం చూస్తుండగా, నిహారిక తన పక్కన ఉన్న సీటును చూపించింది.
“ఇక్కడ కూర్చో.”
అర్జున్ ఆశ్చర్యంగా చూసాడు.
“నన్ను తెలుసా?”
“తెలియదు.”
“మరి ఎందుకు సీట్ ఇచ్చావు?”
నిహారిక చిన్నగా నవ్వి,
“సీట్‌కి పరిచయం అవసరం లేదు కదా.”
అంది.
ఆ చిన్న మాటతో మొదలైన పరిచయం…
కొన్ని రోజుల్లో స్నేహంగా మారింది.
---
స్నేహం ఎలా మొదలైంది?
అర్జున్‌కి కథలు రాయడం, సినిమాలు తీయడం అంటే చాలా ఇష్టం.
నిహారికకి పుస్తకాలు చదవడం, సంగీతం వినడం, కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవడం అంటే ఇష్టం.
ఇద్దరి అభిరుచులు వేరు.
కానీ వాళ్లిద్దరిలో ఒకే విషయం ఉంది.
ఒకరి కలను మరొకరు గౌరవించడం.
ఒకరోజు అర్జున్ తన కథను నిహారికకు చెప్పాడు.
“ఇది నాకు నచ్చుతుందో లేదో తెలియదు… కానీ నేను ఈ కథతో ఒక షార్ట్ ఫిల్మ్ తీయాలనుకుంటున్నాను.”
నిహారిక కథ మొత్తం విన్న తర్వాత,
“కథ బాగుంది.”
అంది.
అర్జున్ ఆనందపడ్డాడు.
“నిజంగానేనా?”
“అవును. కానీ రెండో భాగం బలహీనంగా ఉంది.”
అర్జున్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.
“అంటే?”
“నీకు నచ్చిన మాటే చెప్పాలని నేను నీ ఫ్రెండ్ కాలేదు. నీ కథ బాగోలేని చోట బాగోలేదని చెప్పడానికి కూడా ఫ్రెండ్ అయ్యాను.”
అర్జున్ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
తర్వాత నవ్వి,
“నువ్వు నిజమైన ఫ్రెండ్‌వి అనిపిస్తోంది.”
అన్నాడు.
---
కానీ కళాశాలలో అందరూ అలా అనుకోలేదు.
ఒక అబ్బాయి, ఒక అమ్మాయి ప్రతిరోజూ మాట్లాడుకుంటే…
చుట్టూ ఉన్న వాళ్లకి ఒకే ప్రశ్న.
“వాళ్లిద్దరి మధ్య ఏదైనా ఉందా?”
అర్జున్, నిహారిక కూడా దానికి మినహాయింపు కాలేదు.
క్యాంటీన్‌లో కలిసి కూర్చుంటే—
“ఏంటి బ్రో…?”
లైబ్రరీలో కలిసి చదువుకుంటే—
“అబ్బా… అర్థమైంది.”
అని కొందరు నవ్వుకునేవారు.
ఒకరోజు నిహారిక ఆ మాటలు విని బాధపడింది.
“అర్జున్…”
“ఏమైంది?”
“మన స్నేహాన్ని వాళ్లు ఎందుకు అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నారు?”
అర్జున్ నవ్వుతూ,
“ఎందుకంటే వాళ్లకి స్నేహం కంటే ఊహలు ఎక్కువ.”
అన్నాడు.
“అయితే మనం దూరంగా ఉండాలా?”
అని నిహారిక అడిగింది.
అర్జున్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.
“లేదు.”
“ఎందుకు?”
“మన గురించి ఎవరో తప్పుగా మాట్లాడుతున్నారని మనం మన నిజమైన స్నేహాన్ని ఎందుకు మార్చుకోవాలి?”
నిహారిక అతని వైపు చూసింది.
“అయితే?”
“మన మధ్య గౌరవం ఉన్నంతకాలం… మన స్నేహం గురించి ప్రపంచం ఏమనుకున్నా మనకి అవసరం లేదు.”
అంది.
---
నిజమైన స్నేహానికి మొదటి పరీక్ష
కొన్ని నెలలు గడిచాయి.
ఒకరోజు అర్జున్‌కి చాలా పెద్ద సమస్య వచ్చింది.
అతను తీస్తున్న షార్ట్ ఫిల్మ్ కోసం పెట్టుకున్న డబ్బు పోయింది.
అతని కల ఆగిపోయే పరిస్థితి.
అతను ఎవరికీ చెప్పలేదు.
క్లాస్‌లో కూడా మౌనంగా కూర్చున్నాడు.
నిహారిక గమనించింది.
“ఏమైంది?”
“ఏమీ లేదు.”
“నువ్వు అబద్ధం చెబుతున్నప్పుడు నీ కళ్లే ముందుగా చెబుతాయి.”
అర్జున్ చివరికి జరిగినదంతా చెప్పాడు.
నిహారిక తన దగ్గర ఉన్న కొంత డబ్బు తీసి అతని చేతిలో పెట్టింది.
అర్జున్ వెంటనే తిరిగి ఇచ్చేశాడు.
“నాకు నీ డబ్బు వద్దు.”
“ఎందుకు?”
“మన స్నేహం కోసం నీకు ఇబ్బంది రావడం నాకు ఇష్టం లేదు.”
నిహారిక డబ్బును తిరిగి తీసుకోలేదు.
“ఇది దానం కాదు.”
“మరి?”
“నీ కలకి నేను పెట్టే నమ్మకం.”
అర్జున్ కళ్లలో నీళ్లు వచ్చాయి.
“నేను తిరిగి ఇస్తాను.”
“ఇవ్వు.”
“ఎప్పుడు?”
“నువ్వు సినిమా తీసి మొదటి సంపాదన చేసుకున్నప్పుడు.”
అర్జున్ నవ్వాడు.
“అది చాలా ఆలస్యం కావచ్చు.”
“పర్లేదు. నిజమైన స్నేహంలో సమయం కూడా అప్పు మీదే.”
---
అర్జున్ విజయం
కొన్ని నెలల తర్వాత అర్జున్ షార్ట్ ఫిల్మ్ పూర్తయింది.
కళాశాల ఫెస్టివల్‌లో ప్రదర్శించారు.
అతని సినిమా అందరికీ నచ్చింది.
అతనికి అవార్డు వచ్చింది.
స్టేజ్‌పైకి వెళ్లిన అర్జున్‌కి అందరూ చప్పట్లు కొడుతున్నారు.
కానీ అతను అవార్డు తీసుకున్న వెంటనే…
మొదట నిహారిక దగ్గరకు వెళ్లాడు.
“ఇది నీదీ.”
అన్నాడు.
నిహారిక నవ్వింది.
“నేను ఏం చేశాను?”
“నేను పడిపోయినప్పుడు నన్ను లేపావు.”
“అది ఫ్రెండ్‌గా చేశాను.”
“అందుకే ఇది కూడా ఫ్రెండ్‌గా నీతో పంచుకుంటున్నాను.”
---
స్నేహానికి మరో పరీక్ష
కొంతకాలానికి నిహారిక జీవితంలో సమస్య వచ్చింది.
ఆమె కుటుంబంలో కొన్ని సమస్యలు వచ్చాయి.
ఆమె చదువు మానేయాలని అనుకుంది.
ఆ విషయం అర్జున్‌కి తెలిసింది.
అతను వెంటనే,
“నువ్వు చదువు మానకూడదు.”
అన్నాడు.
“నాకు పరిస్థితులు లేవు.”
“పరిస్థితులు మారకపోయినా మన నిర్ణయం మారాల్సిన అవసరం లేదు.”
“అది అంత సులభం కాదు.”
“నాకు తెలుసు.”
“మరి?”
“నీ సమస్యను నేను పరిష్కరించలేను. కానీ నువ్వు ఒంటరిగా ఎదుర్కోకుండా నీ పక్కన నిలబడగలను.”
నిహారిక కళ్లలో కన్నీళ్లు.
“నువ్వు నా జీవితంలో ఎందుకు ఇంత ముఖ్యమైనవాడివి?”
అని అడిగింది.
అర్జున్ నవ్వుతూ,
“ఎందుకంటే నేను నీ జీవితాన్ని నా జీవితంగా మార్చుకోవాలని కాదు…
నీ జీవితాన్ని నీదిగానే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.”
అన్నాడు.
---
అదే నిజమైన అబ్బాయి–అమ్మాయి స్నేహం
వాళ్ల స్నేహంలో హద్దులు ఉన్నాయి.
కానీ ఆ హద్దులు దూరం కోసం కాదు…
గౌరవం కోసం.
అర్జున్ ఎప్పుడూ నిహారిక వ్యక్తిగత విషయాల్లో అనవసరంగా జోక్యం చేసుకోలేదు.
నిహారిక కూడా అర్జున్ వ్యక్తిగత నిర్ణయాలను నియంత్రించలేదు.
వాళ్లు ఒకరి జీవితానికి మరొకరు యజమానులు కాలేదు.
సహచరులు మాత్రమే.
అర్జున్‌కి మరో అమ్మాయి నచ్చినప్పుడు నిహారిక అతన్ని ఎగతాళి చేయలేదు.
“నీకు నచ్చిన వ్యక్తిని గౌరవంగా ప్రేమించు.”
అంది.
నిహారికకి ఒక అబ్బాయి ప్రపోజ్ చేసినప్పుడు అర్జున్ అసూయపడలేదు.
“నువ్వు సంతోషంగా ఉంటే నాకు అంతే చాలు. కానీ అతను నిన్ను గౌరవిస్తున్నాడో చూసుకో.”
అన్నాడు.
అదే వాళ్ల స్నేహానికి ఉన్న అందం.
---
ఒక రోజు…
కళాశాల చివరి రోజు.
అందరూ ఒకరినొకరు కౌగిలించుకుంటూ ఫొటోలు దిగుతున్నారు.
అర్జున్, నిహారిక మాత్రం కళాశాల వెనుక ఉన్న చెట్టు కింద కూర్చున్నారు.
నిహారిక అడిగింది—
“మన స్నేహం ఇక్కడితో అయిపోతుందా?”
అర్జున్ నవ్వాడు.
“కళాశాల అయిపోతుంది. స్నేహం కాదు.”
“రేపటి నుంచి మనిద్దరం వేర్వేరు నగరాల్లో ఉంటాం.”
“అవును.”
“రోజూ మాట్లాడుకోలేం.”
“అవును.”
“అయితే?”
అర్జున్ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
“నిజమైన స్నేహానికి ప్రతిరోజూ మెసేజ్ అవసరం లేదు.”
“మరి ఏం అవసరం?”
“ఎన్నో రోజుల తర్వాత మాట్లాడినా… మధ్యలో దూరం లేనట్టుగా అనిపించడం.”
నిహారిక చిరునవ్వుతో,
“నువ్వు మారిపోతావేమో.”
“మనుషులు మారతారు. కానీ నిజమైన స్నేహం మనల్ని మనం కోల్పోకుండా గుర్తు చేస్తుంది.”
అన్నాడు.
---
కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత
అర్జున్ ఒక విజయవంతమైన దర్శకుడయ్యాడు.
నిహారిక ఒక మంచి ఉపాధ్యాయురాలైంది.
ఒకరోజు అర్జున్ తన కొత్త సినిమా ప్రీమియర్‌కు నిహారికను ఆహ్వానించాడు.
ఆమె వచ్చింది.
సినిమా పూర్తయిన తర్వాత…
అందరూ అర్జున్‌ను అభినందిస్తున్నారు.
నిహారిక మాత్రం వెనుక నిలబడి ఉంది.
అర్జున్ ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాడు.
“ఎలా ఉంది?”
నిహారిక నవ్వుతూ,
“మొదటి సినిమా కంటే చాలా బాగుంది.”
అర్జున్ నవ్వాడు.
“ఇప్పటికీ లోపాలు వెతుకుతున్నావా?”
“అదే నా పని.”
“ఎందుకు?”
“నువ్వు నా ఫ్రెండ్‌వి కాబట్టి.”
ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.
అర్జున్ ఒక్కసారిగా అన్నాడు—
“మన గురించి ఎన్నో కథలు చెప్పారు కదా?”
“అవును.”
“మన స్నేహం గురించి?”
“అవును.”
“ఎవరూ అర్థం చేసుకోలేదు.”
నిహారిక తల ఊపింది.
“అర్థం చేసుకోవాల్సిన అవసరం కూడా లేదు.”
“ఎందుకు?”
ఆమె చిరునవ్వుతో చెప్పింది—
> “ఎందుకంటే మనం ఒకరిని ఒకరం సంపాదించుకోవాలని కాదు… ఒకరిని ఒకరం గౌరవించుకోవాలని స్నేహం చేసుకున్నాం.”
అర్జున్ మౌనంగా నవ్వాడు.
---
ముగింపు — నీతి
అబ్బాయి–అమ్మాయి స్నేహం అంటే తప్పనిసరిగా ప్రేమ కాదు.
అది నమ్మకం కావచ్చు.
అది గౌరవం కావచ్చు.
అది కష్టకాలంలో తోడుగా నిలబడటం కావచ్చు.
అది తప్పు చేసినప్పుడు నిజం చెప్పడం కావచ్చు.
అది ఒకరి జీవితాన్ని మరొకరు నియంత్రించకుండా, వారి కలలకు తోడుగా ఉండటం కావచ్చు.
నిజమైన స్నేహంలో—
అధికారం ఉండదు…
అసూయ ఉండదు…
స్వార్థం ఉండదు…
అనవసరమైన హద్దులు దాటడం ఉండదు.
ఉండేది ఒక్కటే—
“నువ్వు నువ్వుగా ఉండేందుకు నేను నీ పక్కన ఉంటాను.”
అదే ఒక అబ్బాయి–అమ్మాయి మధ్య ఉండగలిగే అత్యంత అందమైన స్నేహం.
Mafe friendship
By Writer dev
Published: September 28, 2026 at 3:47 PM
Your input calibrates the database for others.
Ready to play...