పవన్ ఫోన్ వైబ్రేట్ అవుతున్న శబ్దంతో నిద్ర లేస్తాడు. ఉదయం 7:46 AM కి ఇషు నుంచి మెసేజ్.
ఇషు:
“గుడ్ మార్నింగ్ స్లీపీ CR 😴🌞
నా గురించే కల చూసావా లేక ఆమ్లెట్ గురించా? 😏”
పవన్ (ఇంకా ఆవలిస్తూ, 7:49 AM కి రిప్లై ఇస్తూ):
“గుడ్ మార్నింగ్ మాస్టర్ చెఫ్ 💫
నువ్వు చివరికి నాకు ఆమ్లెట్ చేసి పెట్టినట్టు కల వచ్చింది. కానీ… నేను ఎక్కువ ఫ్లర్ట్ చేశానని దాన్ని నా మీదికి విసిరేసావు 😭🍳”
ఇషు:
“HAHAHA అదైతే నమ్మదగినదే 🤣
బహుశా నీ కలలోని ఇషు నిజాయితీగా ఉంటుందేమో.”
పవన్:
“అవుతుందేమో… కానీ ఆమె కూడా చాలా క్యూట్. నిజమైన నువ్వులానే.”
ఇషు:
“అయ్యో పాపం… ఉదయం 8 గంటలకే ఫ్లర్ట్-ఓ-మీటర్ 99% కి వెళ్లిపోయింది 🫣”
పవన్:
“నా ఫేవరెట్ గర్ల్ కోసం మాత్రమే.”
ఇషు:
“హా… నువ్వు ఈ మాట ఒక్క అమ్మాయికే చెప్తావని నేను నమ్మితే బాగుండేది 😌”
పవన్:
“నన్ను నా worst లో చూసావు. అయినా ఇంకా నా దగ్గరే ఉన్నావు.
అందుకే నువ్వే ఆ అమ్మాయి.”
ఇషు (కొన్ని సెకన్లు ఆగి రిప్లై ఇస్తూ):
“సరే ఆపు. ఇది చాలా స్వీట్గా ఉంది. ఇప్పుడు అద్దం ముందు నిజంగానే బ్లష్ అవుతున్నాను 🙈”
పవన్:
“బ్లష్ అవ్వడం నీకు బాగా సూట్ అవుతుంది. నేను అక్కడ ఉంటే ఫోటో తీసేవాడిని.”
ఇషు:
“ఛీ! ఓవర్ యాక్షన్ CR. కానీ… థ్యాంక్స్.
నా ఉదయాన్ని బాగు చేశావు 😊”
పవన్:
“నువ్వూ నా ఉదయాన్ని బాగు చేశావు.
ఎప్పుడూ అలాగే చేస్తావు.”
ఇషు:
“సరే సరే… చాలు ఈ రొమాన్స్. వెళ్లి పళ్లు తోముకో. ఇప్పుడైతే నువ్వు జాంబీలా కనిపిస్తున్నావేమో 😜”
పవన్:
“జాంబీలు ఇంత బాగా ఫ్లర్ట్ చేయలేవు.
కానీ అవును మాస్టర్ చెఫ్. మీ ఆజ్ఞ పాటిస్తాను.”
ఇషు:
“Lol. కాలేజీలో కలుద్దాం. ఈ రోజు మంచి మూడ్లో ఉండాలి, ఓకే?”
పవన్:
“నువ్వుతో ఒక కాఫీ దొరికితేనే.”
ఇషు:
“డీల్ ☕😉”
కాంటీన్ – కాఫీతో కలిసి
పవన్, ఇషు ఇద్దరూ కాంటీన్ బయట రాతి బెంచ్ మీద కూర్చుని నీడలో కాఫీ తాగుతున్నారు. స్టూడెంట్స్ అటూ ఇటూ వెళ్తున్నారు, కానీ వాళ్లిద్దరికీ మాత్రం ప్రపంచం నిశ్శబ్దంగా అనిపిస్తోంది.
ఇషు:
“ఇప్పుడు ఓకేనా? ఆ హర్షి డ్రామా తర్వాత?”
పవన్ (ఆమె వైపు మెల్లగా చూస్తూ):
“నిన్న నేను బాగోలేను. కానీ నువ్వు? నువ్వే తేడా తీసుకొచ్చావు.”
ఇషు తన కాఫీ వైపు చూస్తూ చిరునవ్వు దాచుకుంటుంది.
ఇషు:
“ఈ మధ్య చాలా ప్రమాదకరంగా స్వీట్ అవుతున్నావు.”
పవన్:
“నువ్వు దగ్గర ఉన్నప్పుడు మాత్రమే. మిగతా ప్రపంచానికి సర్కాజం.”
ఇషు (ఆటపట్టిస్తూ):
“ఛీ! ఇలా లైన్లు చెప్తూ ఉంటే అనుకోకుండా ప్రేమలో పడిపోతాను.”
వాళ్ల కళ్లూ ఒక్క క్షణం కలుస్తాయి — చిన్న క్షణమే అయినా గుండెల్లో మెరుపులా తాకుతుంది. కాఫీ వేడి ఇంకా ఉంది… కానీ దాని కంటే లోతైనదేదో వాళ్ల మధ్య మెల్లగా మొదలవుతోంది.
కాంటీన్ బెంచ్ – పవన్ & ఇషు
పవన్ ఇంకా తన కాఫీ కప్పును తిప్పుకుంటూ చిరునవ్వుతో కూర్చున్నాడు. ఇషు అతని వైపు చూస్తూ మెల్లగా మాట్లాడుతుంది.
ఇషు:
“అంటే చెప్పు… నీ ఈ ఫ్లర్ట్ మోడ్ ఫుల్ టైమ్ ఎప్పుడు స్టార్ట్ అయింది?”
పవన్ (నవ్వుతూ):
“ఒక messy hair, smart-ass attitude ఉన్న అమ్మాయి నా జీవితంలోకి వచ్చినప్పటి నుంచి.”
ఇషు అతనిపై fake కోపంగా చూస్తుంది కానీ బ్లష్ ఆపుకోలేకపోతుంది.
ఇషు:
“నీ మీద కోపంగా ఉండటం చాలా కష్టం అనిపిస్తుందా తెలుసా?”
పవన్ (ఆటపట్టిస్తూ):
“అంటే నువ్వు కోపంగా ఉండటానికి ప్రయత్నిస్తావా?”
ఇషు:
“అవును. ఎందుకంటే నీతో ఎక్కువ మాట్లాడుతున్న కొద్దీ… లైన్ ఎక్కడుందో మర్చిపోతున్నాను.”
పవన్ ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అవుతాడు. కొద్దిగా ముందుకు వాలి మెల్లగా చెబుతాడు.
పవన్:
“బహుశా… మనకు ఆ లైన్ అవసరం లేకపోవచ్చు.”
ఇషు అతని కళ్లలోకి చూస్తుంది — అతని మాటల వెనుక అర్థం తెలుసుకోవాలని చూసినట్టుగా.
ఇషు:
“నిజంగానే అంటున్నావా?”
పవన్:
“కొంతకాలం క్రితం వరకు కాదు. కానీ ఇప్పుడు… ఏ మంచి విషయం జరిగినా ముందు నీకే చెప్పాలని అనిపిస్తుంది. ఏ చెడు జరిగినా… నీ గొంతు వినాలని అనిపిస్తుంది.”
ఇషు (మెల్లగా):
“పవన్…”
పవన్:
“నేను ఏమీ త్వరపడటం లేదు. నాకు తెలుసు ఒక్కటే… నువ్వు దగ్గర ఉంటే నేను నిజంగా హ్యాపీగా ఉంటాను, ఇషు.”
ఇషు కాసేపు మరో వైపు చూస్తూ లోతుగా ఊపిరి తీసుకుంటుంది. తర్వాత మూడ్ మార్చేందుకు playful tone లో మాట్లాడుతుంది.
ఇషు:
“ఇలా మాట్లాడుతూనే ఉంటే… నీ కోసం బేకింగ్ చేయాల్సి వస్తుంది.”
పవన్ (నవ్వుతూ):
“నాకు brownies, cake… ఇంకా ఒక ఆమ్లెట్ కావాలి.”
ఇషు (నవ్వుతూ):
“ఇంకా ఆమ్లెట్ కాదు బాబూ! కలల్లోనే చూసుకో.”
పవన్:
“అయితే నువ్వు ఒప్పుకునే వరకు నేను ఫ్లర్ట్ చేస్తూనే ఉంటాను.”
ఇషు:
“అయితే నేను ‘లేదు’ అంటూనే ఉంటాను… నువ్వు ప్రయత్నిస్తూనే ఉండడానికి.”
దూరంలో బెల్ మోగుతుంది — తదుపరి క్లాస్ టైమ్. స్టూడెంట్స్ అందరూ బ్లాక్స్ వైపు పరుగులు తీస్తుంటారు. కానీ పవన్, ఇషు మాత్రం నెమ్మదిగా లేస్తారు.
పవన్ (ఆమెతో పాటు నడుస్తూ):
“ఒకటి ప్రామిస్ చేస్తావా?”
ఇషు:
“హ్మ్?”
పవన్:
“మనిద్దరం ఫైట్ అయినా, ఒకరిని ఒకరం ఇబ్బంది పెట్టుకున్నా… వెళ్లిపోకు. అలాగే ఉండు.”
పవన్ చివరి బెంచ్లో కూర్చుని తన C ప్రోగ్రామ్లో వచ్చిన segmentation fault తో ఇబ్బంది పడుతున్నాడు. రాజ్ శేఖర్ సర్ అతని confused face గమనించి దగ్గరకు వస్తారు.
రాజ్ శేఖర్ సర్:
“పవన్, ఏమైంది ఇక్కడ? పది నిమిషాలుగా అదే కోడ్ని చూస్తున్నావు.”
పవన్ (నర్వస్గా నవ్వుతూ):
“సర్… ప్రోగ్రామ్ బాగానే ఉంది. కానీ compiler కాస్త overreact అవుతోంది.”
రాజ్ శేఖర్ సర్ (కనుబొమ్మ ఎత్తుతూ):
“Overreact aa? అది machine, నీ classmate కాదు.”
పవన్ (నవ్వుతూ):
“అదే సర్. కనీసం నా classmates segmentation faults మాత్రం వేయరు.”
రాజ్ శేఖర్ సర్ (స్మిర్క్ చేస్తూ):
“వేయాలి బహుశా. చూపించు కోడ్.”
సర్ కోడ్ చూసి కొద్దిసేపటి తర్వాత missing ampersand చూపిస్తారు.
రాజ్ శేఖర్ సర్:
“ఇదిగో bug. Address-of operator మిస్ అయ్యింది. Basic pointers concept, Pavan.”
పవన్:
“అయ్యో సర్… ‘&’ అంటే WhatsApp emojis లో మాత్రమే వాడతారనుకున్నా 😅”
రాజ్ శేఖర్ సర్ (వెళ్తున్నట్టు నటిస్తూ):
“Coding కి పెట్టే effort లో సగం comedy కి పెడితే…”
పవన్ (వెంటనే):
“Next Elon Musk అయ్యేవాడిని సర్!”
రాజ్ శేఖర్ సర్ (నవ్వుతూ):
“No, failed lab exam candidate అయ్యేవాడివి.”
పవన్ (డ్రామాటిక్గా):
“సర్ ప్లీజ్ అలా శపించొద్దు. Infinite loops వెంటపడుతున్నట్టు ఇప్పటికే nightmares వస్తున్నాయి.”
రాజ్ శేఖర్ సర్:
“నీ marks కూడా infinite loop లోనే ఉన్నాయి. Loop నుంచి బయటకు రా, focus చెయ్యి.”
పవన్:
“Okay sir, promise. ఇక నుంచి semicolons తో flirt చేయను.”
రాజ్ శేఖర్ సర్:
“Logic, syntax తో dating స్టార్ట్ చెయ్యి.”
పవన్ (salute చేస్తూ):
“Yes sir! ఇక నుంచి C అంటే Commitment.”
సర్ నవ్వుతూ వెళ్లిపోతారు. పవన్ తిరిగి స్క్రీన్ వైపు చూసి చివరకు bug fix చేస్తాడు.
C ల్యాబ్ – పవన్ కోడ్ compile చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాడు
ల్యాబ్ మొత్తం keyboard sounds, low murmurs తో నిండిపోయింది. పవన్ monitor వైపు concentration తో చూస్తున్నాడు.